Yoksun acılarımı son kez icime cekerken. Bir cüz daha iciyorum Hüznün okyanuslarından. En tuzlusundan, En acısından, Kana kana sensizliği iciyorum. İsmini sayıklayan dudaklarımla. Ne olur son kez ört üzerimi Üşümesin karanlıklarda gözlerim. Gözyaşlarınla yıkayıp, Acılarınla kefenleyip, Yüreğindeki en sıcak yere göm beni.
Şehrimin üzerine perdelenirken akşam, Kapıda dibi tutmuş bir gece karşılıyor beni. Beni bekleyen dört duvar yalnızlığı… Ve kırık aynalarda, İpini çeken yarım cümlelik adam... Ve yüreğimde içten ice kanayan sensizlik… Gayri sen yoksun dudaklarımda… Yitip gidiyorum ucu ateşe verilmiş “ sel “ gibi.. Eksiliyorum ipi kopmuş bir “ gün “ gibi.. Gayri sen yoksun satırlarımda… Yusuf’un ayak dibinde, Dibi kör kuyulardayım / sana geç kalmışlığımı vurmaktayım.. Gayri sen yoksun gözyaşlarımda.. Eyyub’un dilsiz yüreğinde, Tuz basılmış yaralarındayım / dua dua “ sana “ kanamaktayım..
Yoksun be alnı öpülesi kadın… Acılarım kanarken yoksun… Adının altı harfini mühürlediğin dudaklarımda, Sensizliğin kelimeleri yanmakta… Gayri sen yoksun ayak uçlarımda… Şakağındayım sensiz zamanlarımın.. İnfazındayım senli varlığımın.. Kiracısıyken dünyevi menzilin, Sensizliği dayayıp yüreğime Tek kurşunla kendimi vurmaktayım.. Sen yoksun tuza bandırılmış acılarımda… Sensizlikte bir yanımda, İçimde seni öldürmemin hükmü verilirken, Bir yanımda, Bensiz varlığında “sensiz “yaşamanın ödülü Yaralı göğsümde paslanmakta Gayri sen yoksun tozlu yollarımda… Ait olduğum karanlıklara gidiyorum Kenarı ateşe verilmiş bir mektup gibi. Ve sen yoksundur gayri. Baktığım her kadında, Kendimi “sana “ intihar ediyorum… Ve sensizliğin düğümü boynuma geçirirken Sen’li cümleleri şakağından vurup Sana yenilmişliğimi ilan ediyorum…
Sen yoksun… Yokluğunda seni yaşatma çabasındayken Altı kelimelik adın sökülüyor dudaklarımdan.. Ve akıp gitmiş bir " sel " gibi süzülüyorum kilsiz topraklara. İnce tesbih taneleri gibi savruluyorum ayak uçlarına. Sen " bensiz " Cennet bahçelerinde yürürken, Ben yaşanıp bitmiş bir " gün " gibi düşüyorum hatıralara. Oysa... Oysa sen olsan yanımda taşları yastık bilirdim.. Varlığında bir dilim ekmeği bile bereket bilirdim...
Ey alnı öpülesi kadın, Gelmeyeceksin biliyorum.. Gel(me) ne olur.. Acılarımla kanamasın yüreğin.. Gel(me ) sakın… Gözyaşlarımla ıslanmasın gözlerin… Var git sevgili… Mutluluklar senin olsun… Acıların ise benim…. Boşver aldırma sen bana.. Ben senin acılarına kefilim sevgili… Yokluğumda mutlu olacaksan, Bensiz gölgelerden Cennete varacaksan Var git sevgili.. Adım dudaklarında anılmasın.. Git hadi sevgili... Giderken de kapıyı üzerime kilitle... Yüreğimin anahtarı yanına almayı unutma sevgili.. Ardında bakmadan git sevgili…. Yokluğun benim olsun… Kopar sancağını son kalesi düşmüş zaferlerimden… Kanatlan artık düşlerine yaralı yüreğimden.. Ben ki; yarım cümlelik adamım… Bırak tamamlanmasın varlığım senle… Ben ki; hayat mektebinde, “ Aşktan “ bütünlemeye kalan talebeyim.. Ben ki; sensizlikte “ yalnızlığına “ gebeyim.. Aldırma gözlerimden düşen ıslak pınarlara.. Yüreğimden yüreğini al da git.. Beni “ bana “ bırak sevgili… Bana vaat edilen mutluluklarım sende, Günahların ise bende kalsın... Hadi topla cümlelerini dudaklarımdan.. Topla gülüşlerini tuza bandırılmış yaralarımdan…. Bana tozlu yollar yakışır sevgili.. Sana ise Cennet... Sana ait hiçbir şey kalmasın gayri.. Sadece bir kadını varlığında değil de, Yokluğunda yaşatma onuru kalsın bana…
“ Ey yüreği öpülecek kadın; Yokluğum, mutluluğun olsun “
---- Yarım cümlelik adam’dan “ alnı öpülecek kadın’a ------
Kadavradan ibaret bir gövde, İmlası bozuk bir cümle.. Bir de aramızdaki büyüyen özlem..
Biliyorum gelmeyeceksin... Ne sen olabileceğim gözlerinin dibinde.. Ne ben olabileceksin yüreğimin terinde.. Ama... Bir cümle olduk biz.. Anlatım bozukluğuna meyal verdik ise de, Sevgiye dair alıntılanmış, En anlamlı söz olduk biz.. Bizden doğma mutluluğu var ettik Sevda sağnağında... Bizden olma bir fincan umudu tazeledik Hayat çaydanlığında...
Ey kirpiklerinden sağdığım gökkuşağı yedi rengi,
Hüzünbaz hüzünleri unut..Ayak diblerine kök salmış siyah’ı da ..Koş yeni demlenmiş yürek demime..Sokul ve mevzilen gözlerinde kuruttuğum kirpiklerime..Şarkılar sustu biliyorum..Söz sırası bizde..Mutluluğumuzdan alıntı birkaç çift umudumuz var dudaklarımıza ördüğümüz..Erişmese de ellerimiz ellerimize, bir yolumuz var özleminde yürüdüğümüz..Sana kaç gel demiyorum..Biliyorum hakkım değil bu..Bırak kanlı bir savaşın içinde geçsin ömrümüz..Çilekeş bir sonbahar yaprağına özensin gözlerimiz..Aynı tende, aynı gölgede yürümese de mavi düşlerimiz, aynı sevdanın ıslak cümlelerinde büyüsün adımız..İlintilensin kokun Cennnetle, bize aidatlansın ayrılık...Ne fark eder ki..Ben sendeyim...Sen bende...Bükülse de cümlelerimiz , sökülse de alfabemiz biz bir cümleyiz..Sen ve ben...İki harf bir cümleden ibaret mutluluk...
Mutluluğuma umudumu bağışlayan,
Biliyorum özlem kör topal zamanlarında ilerliyoruz..Sen benden uzakta, ben senden ırakta yürümekteyiz..Dışı düşsüzlüğe gebe kalmış bir sabahın koynunda boyun bükmekteyiz..Bazen gözlerimiz nemlenmekte, bazen de özlem aramıza perdelenmekte..Ama bırakmak yok sevgili..Mutluluk umuda gark olmuşsa, artık dönüş yok bu yoldan..Ölüm ölümümüzü öldürmeden gitmek yok sevgili..Bırak ellerinden içmeyeyim bir bardak suyu..Bırak gözlerinde sabahlamasın yüreğim..Uzaklarda bana ait bir cümle ol yeter..Koynumda sonbaharları kurban edemesen de bırak yanımda hep umut ol yarınlara...
Sığlığıma / içimdeki yalnızlığa bir dirhem hayatı aşılayan,
Sus.Dikenli telleri dudaklarına getirip kanatma yaralarını..Kavuşmamanın ızdırabına kanıp içme hüznün şerbetini..Bak kör bir yüreğe sevgiyi öğretiyorsun..Büyüyor içimde ölen bir çocuk..Yarım değil cümlelerim..Mutluluk fiilinden umut deryası cümleler kuruyorum mavilere..Rüzgarı omuzlarıma alıp bulutlara yeni göç yolları buluyorum..Biliyorum her yol sana...Biliyorum her söz sana..Evet zor yaşadıklarımız..Zifiri bir karanlık ilerlediğimiz, bir ölüm kalım savaşı göğsümüzden sildiğimiz..
Bırak aramızdaki özleme bakıp durma.. Kefenle gözlerindeki ıslaklığı.. Gün vuslat zamanı.. Gün bizi bizde yaşatma anı..
Doldur gözlerine kız cocuğu hayallerini.. Yürü bana doğru harf harf.. Yürü bana doğru dua dua.. Bir de gelirken bana, Bİr avuç maviyi çok görme sakın..
Unutma; Özlediğim kadar Sen’sin.. Sevdiğim kadar Ben’sin..
“ Seni özlemin en güzel yanı; Seninle her gün yeniden doğmak mavilere.. Hep nefes al emi.. Seninle hayatlansın bu hayatım....“
![imageshack.us](<a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>){kind=link}