4/5/2009 - Elveda Şimdi Herşeye

Sen gittin sevgili… Zifiri bir gece, Zindan bir yalnızlık bıraktın geride Ayrılık ölüm kadar soğuktu, Dondum, üşüdüm, titredim yokluğunda… Nasıl başarırım sensiz bilemiyorum, yokluğun bir yana, İhanetinin bedeli çok daha ağır geldi bana…
Ya sen sevgili, Sen bensiz mutlu musun bari? Bu kadar çabuk unutup, nasıl da mazi oldun.. Ve yalanı sevmem derken! Mazime gömdüm dediğin aşkın yokluğumda, Nasıl da çıktı açığa... Bitti, kapandı o defter derken, Seni kendim gibi sanmış, sana inanmıştım... Bunları söylerken sen; beni hep mi kandırdın? Seni seviyorum derken bile, Gözlerimin içine baka baka bana, Hep mi yalan söyledin sen? Bana bunu nasıl yaptın sevgili? Nasıl… Bu kadar mı vicdansızdın sen, Bu kadar mı acımasız! Ve bu yalanların nefretim oldu, Seninleyken göremediğim gerçeğim oldu…
Elveda şimdi herşeye… Sevinçlerim, hayallerim, düşlerim… Elveda... Seninle yalan dolu bir aşkı yaşamaktansa, İyiki de yaşamamışım dediğim, Senli aşklara elveda…Elveda...
Serap Sönmez
|