13/3/2009 - Yanyana Başlarımız

Yanyana Başlarımız

Yan yana başlarımız yastığın üstünde,
Neyi seyrederiz gözlerimiz yumulu!
Yaklaştır kuşlarını uçurmuş yüzünü,
Tut yüzüme ve avuçlarıma uzan ki,
Ey kısır ayna, yalnızlığımın benzeri,
Büyüsün memelerine kurduğum yapı!

Bir değirmen döner aramızda. Uğuldar
Kanatları gecemde, gıcırdar ipleri.
Süzülürüz, dalgın, zaman dışı düzlükte.
Bir kente varır yol: köprüsü var, geçilmez,
Otları var, biçilmez. Acıdır suları,
Bir tas içilmez. Bilinmez haritada yeri.

Buluruz, kaybederiz, yeniden yaşarız.
Uyuruz çok kollu, çıplak tanrılar gibi.
Yanaşır borda bordaya gemilerimiz,
Sıçrarız. Biz miyiz, yoksa başka biri mi!
Böyledir o, soy kısrak, silkinir ve koşar
Güneşe, bilenmiş bıçaklarıyla diri.

Yan yana başlarımız yastığın üstünde.
Açmış ellerini umutlara, bırakmış.
Yüzer saçlarının gölünde dudakla diş.
Unutulmuş bir bacak bulurum kumsalda
Düşlerle kıpır kıpır. Gündüzden biçtiği
Çavdarı öğütür, döndükçe değirmeni.

Oktay Rıfat Horozcu

7/5/2007 - KARIMA...

KARIMA

Sofalar seninle serin,

Odalar seninle ferah,

Günüm neşeyle uzun,

Yatağında kalktığım sabah.

Elmanın yarısı sen, yarısı ben,

Günümüz, gecemiz, evimiz barkımız bir,

Saadet bir çimendir, bastığın yerde biter,

Yalnızlık gittiğin yoldan gelir...

Oktay Rıfat

4/5/2007 - Hatırlama

HATIRLAMA 

Her dakikasını ayrı hatırlarım

Erenköy’de geçen zamanın

Rüyama girer bir arada

İstanbul, bahar ve Türkan’ım.

Bir odamız vardı etrafı sarmaşık

Bostanlara bakan penceremiz

O güller kadar taze

Ben ona deli gibi aşık.

Aynı yatakta dinlenir başlarımız

Saçlarım saçlarına karışırdı

O ince bir kızdı,ince alımlı

Ne giyse yakışırdı.

Yeter ki gönüller şen olsun

Şarkılar söylerdik yolda

Hep karşıma otururdu, ellerini tutardım

Akşamları eve dönerken Baraşol’da.

Ağaçlar çiçekteydi

Türkan sağ beraberimde

İstanbul bahar içindeydi

Kalbim sevda içinde...

    Oktay Rıfat